Científica británica (1920-1958) que utilizó el fenómeno de la radiación, específicamente la difracción de rayos X de manera innovadora en sus labores de investigación. Mediante cristalografía de rayos X confirmó que la molécula de ADN tiene una estructura de doble hélice.
Nació en Notting Hill, Londres, en el seno de una influyente familia judía británica. Brillante estudiante, obtuvo en 1941 un grado en ciencias naturales en el Newnham College, iniciando ulteriormente los estudios de ciencias físico químicas en la Universidad de Cambridge, que completó en 1945. Durante su último año en Cambridge conoció a una refugiada francesa Adrienne Weill, que había sido alumna de Marie Curie, que tuvo una gran influencia en su vida y en su carrera y que la ayudó a mejorar su francés conversacional.
En 1947, gracias a las gestiones de su amiga Adrienne, se trasladó a París como investigadora postdoctoral, bajo la tutela de Jacques Mering en el Laboratoire Central des Service Chimiques de l´Etat. Mering era un experto en cristalografía de rayos X, que utilizaba la difracción de rayos X para el estudio de distintas sustancias amorfas y enseñó los aspectos prácticos de la técnica a Rosalind.
En 1951 se incorporó como investigadora asociada al King´s College de Londres, iniciando su labor en la Unidad de Biofísica del Medical Research Council´s, dirigido por John Randall. Destinada inicialmente a trabajar en el campo de la difracción mediante rayos X de proteínas y lípidos, Randall redirigió su trabajo a las fibras de ADN, en cuanto que este era un tema de actualidad y ella era la única experta en el campo de la difracción por rayos X. Franklin, trabajando junto con su ayudante Gosling, utilizó un nuevo tubo de rayos X de foco fino y una microcámara que ella misma ajustó y focalizó cuidadosamente, obteniendo imágenes de gran calidad del ADN, incluyendo la famosa Photo 51, tomada por su ayudante, que condujo a la consideración de la estructura de doble hélice del ADN.
Esta imagen fue mostrada a James Watson y Francis Crick, que en el Cavendish Laboratory de la Universidad de Cambridge, en 1951, habían empezado a construir un modelo molecular del ADN. Watson y Crick publicaron su modelo en la revista Nature en 1953, describiendo la estructura de doble hélice del ADN, con una mínima referencia a los trabajos pioneros de Franklin. Fueron galardonados con el Premio Nobel de Medicina en 1962. Años más tarde Watson sugirió que se le concediese a Franklin el Premio Nobel de Química, lo que no fue posible porque los estatutos prohíben concederlo a título póstumo.
Rosalind dejó el King´s College en 1953 trasladándose al Birkbeck College, donde empezó a trabajar utilizando técnicas de cristalografía de rayos X en la estructura del ARN, otro ácido nucléico, y de los virus ARN. En 1956 visitó la Universidad de California, Berkeley, donde le sugirieron que con su grupo investigase sobre la estructura del virus de la polio, consiguiendo un proyecto de investigación financiado por el Public Health Service of the National Institute of Health de los Estados Unidos durante tres años.
En 1957 fue diagnosticada de cáncer de ovario, falleciendo en 1958. Su trabajo en el campo de la cristalografía de rayos X se convirtió en una de las bases para el estudio de la estructura de los virus. Aaron Klug, uno de los miembros de su equipo que continuó sus investigaciones, fue galardonado con el Premio Nobel de Química en 1982.
Dado que sus descubrimientos sobre el ADN no fueron reconocidos a lo largo de su vida, se la conoce como la «heroína olvidada» o «la dama oscura del ADN».
Autor:
Dr. Luis Humberto Ros
British scientist (1920-1958) who used the phenomenon of radiation, specifically X-ray diffraction, in an innovative way in her research work. Using X-ray crystallography, she confirmed that the DNA molecule has a double helix structure.
She was born in Notting Hill, London, into an influential British Jewish family. A brilliant student, she earned a degree in natural sciences from Newnham College in 1941, later beginning studies in physical chemistry at the University of Cambridge, which she completed in 1945. During her final year at Cambridge she met a French refugee, Adrienne Weill, who had been a student of Marie Curie and who had a great influence on her life and career, helping her improve her conversational French.
In 1947, thanks to the efforts of her friend Adrienne, she moved to Paris as a postdoctoral researcher under the guidance of Jacques Mering at the Laboratoire Central des Service Chimiques de l'Etat. Mering was an expert in X-ray crystallography, using X-ray diffraction to study different amorphous substances, and taught Rosalind the practical aspects of the technique.
In 1951 she joined King's College London as an associate researcher, beginning her work in the Biophysics Unit of the Medical Research Council, directed by John Randall. Originally assigned to work on X-ray diffraction of proteins and lipids, Randall redirected her work to DNA fibers, since this was a topical subject and she was the only expert in the field of X-ray diffraction. Franklin, working together with her assistant Gosling, used a new fine-focus X-ray tube and a microcamera that she herself carefully adjusted and focused, obtaining high-quality images of DNA, including the famous Photo 51, taken by her assistant, which led to the recognition of the double helix structure of DNA.
This image was shown to James Watson and Francis Crick, who at the Cavendish Laboratory of the University of Cambridge had begun building a molecular model of DNA in 1951. Watson and Crick published their model in the journal Nature in 1953, describing the double helix structure of DNA, with minimal reference to Franklin's pioneering work. They were awarded the Nobel Prize in Medicine in 1962. Years later, Watson suggested that Franklin be awarded the Nobel Prize in Chemistry, which was not possible because the statutes prohibit awarding it posthumously.
Rosalind left King's College in 1953, moving to Birkbeck College, where she began working using X-ray crystallography techniques on the structure of RNA, another nucleic acid, and of RNA viruses. In 1956 she visited the University of California, Berkeley, where it was suggested that her group investigate the structure of the polio virus, securing a research project funded by the Public Health Service of the National Institute of Health of the United States for three years.
In 1957 she was diagnosed with ovarian cancer, passing away in 1958. Her work in the field of X-ray crystallography became one of the foundations for the study of virus structure. Aaron Klug, one of the members of her team who continued her research, was awarded the Nobel Prize in Chemistry in 1982.
Because her discoveries about DNA went unrecognized during her lifetime, she is known as the "forgotten heroine" or "the dark lady of DNA."
Author:
Dr. Luis Humberto Ros
Cientista britânica (1920-1958) que utilizou o fenômeno da radiação, especificamente a difração de raios X, de maneira inovadora em seus trabalhos de pesquisa. Por meio da cristalografia de raios X, confirmou que a molécula de DNA possui uma estrutura de dupla hélice.
Nasceu em Notting Hill, Londres, no seio de uma influente família judaico-britânica. Estudante brilhante, obteve em 1941 um diploma em ciências naturais no Newnham College, iniciando posteriormente os estudos de ciências físico-químicas na Universidade de Cambridge, que concluiu em 1945. Durante seu último ano em Cambridge conheceu uma refugiada francesa, Adrienne Weill, que havia sido aluna de Marie Curie e que teve grande influência em sua vida e em sua carreira, ajudando-a a aperfeiçoar seu francês conversacional.
Em 1947, graças aos esforços de sua amiga Adrienne, mudou-se para Paris como pesquisadora pós-doutoral, sob a orientação de Jacques Mering no Laboratoire Central des Service Chimiques de l'Etat. Mering era um especialista em cristalografia de raios X, que utilizava a difração de raios X para o estudo de diversas substâncias amorfas, e ensinou a Rosalind os aspectos práticos da técnica.
Em 1951 ingressou como pesquisadora associada no King's College de Londres, iniciando seu trabalho na Unidade de Biofísica do Medical Research Council, dirigida por John Randall. Inicialmente designada para trabalhar no campo da difração por raios X de proteínas e lipídios, Randall redirecionou seu trabalho para as fibras de DNA, já que esse era um tema em destaque e ela era a única especialista no campo da difração por raios X. Franklin, trabalhando junto com seu assistente Gosling, utilizou um novo tubo de raios X de foco fino e uma microcâmera que ela mesma ajustou e focalizou cuidadosamente, obtendo imagens de grande qualidade do DNA, incluindo a famosa Foto 51, tirada por seu assistente, que levou ao reconhecimento da estrutura de dupla hélice do DNA.
Essa imagem foi mostrada a James Watson e Francis Crick, que no Cavendish Laboratory da Universidade de Cambridge haviam começado a construir um modelo molecular do DNA em 1951. Watson e Crick publicaram seu modelo na revista Nature em 1953, descrevendo a estrutura de dupla hélice do DNA, com uma referência mínima aos trabalhos pioneiros de Franklin. Foram agraciados com o Prêmio Nobel de Medicina em 1962. Anos depois, Watson sugeriu que Franklin recebesse o Prêmio Nobel de Química, o que não foi possível porque os estatutos proíbem a concessão póstuma.
Rosalind deixou o King's College em 1953, transferindo-se para o Birkbeck College, onde passou a trabalhar utilizando técnicas de cristalografia de raios X na estrutura do RNA, outro ácido nucleico, e de vírus de RNA. Em 1956 visitou a Universidade da Califórnia, Berkeley, onde foi sugerido que seu grupo investigasse a estrutura do vírus da pólio, conseguindo um projeto de pesquisa financiado pelo Public Health Service of the National Institute of Health dos Estados Unidos por três anos.
Em 1957 foi diagnosticada com câncer de ovário, falecendo em 1958. Seu trabalho no campo da cristalografia de raios X tornou-se uma das bases para o estudo da estrutura dos vírus. Aaron Klug, um dos membros de sua equipe que deu continuidade às suas pesquisas, foi agraciado com o Prêmio Nobel de Química em 1982.
Como suas descobertas sobre o DNA não foram reconhecidas ao longo de sua vida, ela é conhecida como a "heroína esquecida" ou "a dama sombria do DNA".
Autor:
Dr. Luis Humberto Ros